جرزن ها به بهشت نمی روند

بداهه ها:جرزن ها به بهشت نمی روند
حتی اگر از شنبه تا پنج شنبه نماز جمعه بخوانند
و برای قبولی نذر خواهر «هیلاری«
و به نیت چهارده معصوم
از فرمانیه تا «خیابان چهاردهم«(۱) واشنگتن دی سی شنبلیله بکارند

جرزن ها به بهشت نمی روند
حتی اگر در لیله الغرائب
با توسل بر پیامبران بی پیام،
و معصومین گناهکار «سروش» آورده،
همه امور را بر خدای خود پنداشته «ریچارد داوکینز«(۲) تفویض نمایند

مردم «صحیفه» نخوانده اند
ولی امام و انقلاب را خوب می شناسند
مردم عوامند
ولی دشمن را به اشتباه نمی گیرند
حتی اگر «کلینتون» کشکول به دست،
در خاورمیانه دوره بیفتد
و «بوش« مدرسهء خیریه بسازد

حتی اگر »اوباما» کنار سفره افطار
برای اعتلای اسلام دست به دعا بردارد
و «مک کین» به مستحقین این ور آب
قربه الی الله چند میلیون دلار اعانه بدهد

حتی اگر مادام  »آلبرایت«
از مامان شاهدخت عزیز بخواهد
سر نماز تسبیح هزار دانه بگرداند
و برای بالارفتن سهام سطل آشغالی «هالیبرتون«(۳) کاری بکند

من می گویم شما
ولی شما به خود نگیرید و بخوانید آنها
به قول شما
مردم همان لشکر قابلمه به دستند
ولی پایش بیفتد با قابلمه بر فرقتان خواهند کوفت
و انقلاب را بیمه خواهند کرد

مردم بی سواتند
و سرشان به کار خودشان گرم است
ولی فرق سره را از ناسره می دانند
و دست خونی کاخ سفید را در «ناصریه«
و دست برخی را در جیب کاخ سفید
و برق شمشیر ابن ملجم را در تهران می بینند

مردم جوات و مواتند(۴)
ولی معنای دروغ های مسلول ایران سل را می فهمند
و به کامبیز «شواردزینگر«
که نام خود را در المثنای چهارم شناسنامه اش، حاج عز الدین قصاب گذاشته
و هر شب به فتوای شیخ احمق «هاآرتص«
برای پیروزی سیاست های شهید «آبراهام لینکلن» عزیز، الله اکبر می گوید
اعتقادی ندارند

آری
حتی اگر عجوزه های خوش پوش بالای شهر دمق شوند
و سابرینا چند روز با پوستر تمام قد «داریوش» قهر کند
باز هم نظر باربرهای میدان تره بار به رأی هایشان عوض نخواهد شد

حتی اگر کامران کمر طلا
به نشانهء اعتراض
چراغ لامبرگینی سبز رنگ مدل 2008 باباش را روشن بگذارد
و سر راه «گودبای پارتی» آماندا باربی
به وانت اکبر بوقی، سبزی فروش سیار این روزها راه ندهد

باید واقعیت را قبول کرد
باید خود را گول نزد
باید تقصیر ها را گردن ترجمه نینداخت
باید مثل کبک سر در اینترنت فرو نبرد
و روشن فکرانه از نرم افزار «بابیلون» امید معجزه نداشت

باید پذیرفت که اگر «گوگل«
دری وری های خود را به زبان دری هم سرچ کند
و «بیل گیتس«
در نسخه تکمیلی «ویستا«
پارسی هخامنشی را هم پاس بدارد
و «جیم کری«
در انیترنت دنبال گرل فرند پرشین هم بگردد(۵)
باز هم «زبان گنجشک» های دودی میدان راه آهن،
زبان فخیم «عرعر» های پرورشی شمال شهر را نمی فهند

باید قبول کرد زبان «تهرانی» با «تیرونی» دوتاست
و تیرونی ها با تیکه کلام های تهرانی و تیک های هیستیریک شمال شهر بیگانه اند
همانگونه که گردن های ضخیم
یک عمر چاک انگشتان عباس واکسی را باور نکردند
و نفهمیدند برای ترجمه درد هایش
آب دهان او از هر رسانه ای رساتر است
و قسط های عقب افتاده
برای پریشاندن شب هایش
از همهء نقش های خفن «آنتونی هافکین» خوفناک تر بوده اند(۶)

باید واقعیت را پذیرفت
باید واقعیت را چه با وافور، چه در زرورق استنشاق کرد
باید واقعیت را یک نفس رفت بالا
یا حداقل تزریق کرد
واقعیت این است که واقعیت تلخ است
واقعیت این است که واقعیت در روزنامه ها نیست
و سایت های خبری در هپروتند

واقعیت این است که مجلات رنگی
از اوضاع سیاه و سفید مردم بی خبرند
واقعیت این است که روزنامه ها
از «تروتسکی» و تقلب و «ابوغریب» و  »گوآنتانامو» دفاع می کنند
و نسبت به افزایش زاد و ولد موشها هشدار می دهند
و مردم را از آنفولانزای خوکی می ترسانند
حال آنکه نمی دانند کمی دورتر از میدان شوش
مردم در شش و هشت زندگی خود مانده اند
و بعضی از خجالت دختران دم بخت دق می کنند

واقعیت این است که تمام اتوبان های شهر
سالوسانه به سمت «دارآباد» می لغزند
ولی کوچه های زخم دار جنوب شهر آباد نمی شوند

واقعیت این است که در اداره ها
پودمان های آموزشی چند برابر شده اند
ولی هیچ پمادی ترک دستهای ننه رقیهء لیف باف را دوا نکرده است

واقعیت این است که شهرداری منطقه دو
برای زیبایی شبهای پارک ملت آب نما میسازد
ولی در رباط کریم و حومه نامبیایی برپاست که بیا و ببین

واقعیت این است که خیابان های «فرمانیه» و «قیطریه» و» آجودانیه» نورباران است
ولی کارگرهای «شهر ری» از شرمندگی دست های خالی،
در پناه ظلمات آخر شب یواشکی وارد خانه ها می شوند

اما حالا دیگر همه چیز فرق کرده است
انتخابات ید بیضاء کرده
و عصای موسی
همهء ساحران و طنابهایشان را باهم خورده است
حالا دیگر سفورهای شهرداری
بر سفرهء شرخر های از خدا بی خبر شوریده اند
و نان دریوزه های حزبی و روسپیان سیاسی آجر شده است

باید باور کرد که دیگر دعوا بین چپ و راست نیست
که بین جیب های گشاد و دست های خالی است
و جیب برها
حتی اگر همه اموال دولتی را وقف نمایند
و مثل کفتارهای «گینه بیسائو«،
نعش کفترهای بی صاحب را بالا بیاورند
باز حسابشان با کرام الکاتبین است

و دروغ گوها
حتی اگر از جکوزی خانه های خود
گورهای دست جمعی و لیست های هفتاد و دو نفر استخراج کنند
و برای خالی نبودن عریضه،
از ماتحت بیچاره های کهریزک خرج نمایند
باز نمی توانند از عدالت فرار کنند

آری این روزها برای فرار از عدالت
دیگر از عورت بی حیای عمروعاص هم کاری ساخته نیست
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(۱) خیابان چهاردهم واشنگتن دی سی خیابانی است که یک سمت ان کاخ سفید قرار گرفته است
(۲) ریچار داوکینز نویسنده کتاب پندار خدا و بوده و در این کتاب خدا را آفریده توهم انسان می داند
(۳) سهام سطل آشغالی سهام بی ارزشی است که ارزش معاملاتی و بورسی نداشته و به همین دلیل به این نانم معروف شده اند.
(۴)اشاره به شعار طرفداران موسوی در انتخابات که می گفتند «هرچی جواد مواده دنبال احمدی نژاده»
(۵) اشاره به فیلم یس من » آقای بله» جیم کری که در صحنه ای از ان بازیگر نقش اول در حال جستجوی دوست دختر ایرانی در اینترنت است.
(۶) بازیگر فیلمهای ترس ناک مثل سکوت بره ها و .

پایبندی به قانون به روش سبزها

اطلاعیه فوت مرحوم متوهمیان

اقلیت اشرافی نمي‌تواند برابری رأی خود با یک روستایی را تحمل کند

سردبیر ماهنامه «راه» با بیان آسیب‌شناسی از توسعه نامتوازان به‌ویژه در زمینه توجه رسانه‌ها و رسانه ملی به سبک زندگی مناطق غیر از شمال تهران، ادامه رفتار متفرعنانه اقلیت بازنده انتخابات را که سعی دارد خود را یک اقلیت کیفی و در واقع اکثریت بخواند، ناشی از همین بی‌عدالتی دانست.

به گزارش رجانیوز، متن کامل سخنان وحید جلیلی در نشست هفتگی انصار حزب‌الله در ادامه آمده است:

در دوره‏هاى رياست جمهورى قبل، ما نتايج توسعه -نامتوازن را ديديم، در دوره آقاى احمدى‏نژاد هم با عدالت نامتوازن مواجهيم و اين عدالت نامتوازن بخشى از نتايج خودش را در دوران بعد از انتخابات آشكار كرد. به اين معنى كه آقاى احمدى‏نژاد على رغم تاكيدات صريح مقام معظم رهبرى و توصيه‏هاى جدى كه به ايشان شد،نتوانست بخشى از مهمترين انتقاداتى كه به ايشان وارد بود را برطرف كند.
همه مى‏دانيم كه مقام معظم رهبرى بيشترين حمايت‏ها را از دولت ايشان داشته‏اند و در دو مورد مشخص رهبرى دو انتقاد جدى داشتند. يكى اينكه در ديدارى كه با هيات دولت داشتند فرمودند كه فرهنگ در دولت شما مظلوم است، همچنين در جاى ديگر هم تذكر جدى داشتند مبنى بر اينكه اطلاع‏رسانى در دولت شما ضعيف است. متاسفانه به هر دليل در عمل به اين تذكر جدى رهبرى بى‏اعتنايى شد.

عدالت نامتوازن
عدالت نامتوازن يعنى اينكه دولت به يك روستا آب، برق، گاز، تلفن و جاده برده است و رسانه نبرده است و روستاها و محروميت‏ها در فضاى رسانه‏اى كشور ديده نمى‏شوند. در نظام رسانه‏اى موجود از جمله رسانه ملى تصويرى از كشور نشان داده مى‏شود كه اين تصوير تطابقى با واقعيت ايران و ايران واقعى ندارد. به عنوان مثال اگر امروز فقط يك ساعت و نه بيشتر، برق تهران برود، تمام روزنامه‏ها فردا در صفحه اول خود اين خبر را به‏عنوان يك اتفاق مهم بازتاب مى‏دهند، همين طور صدا و سيما مسئولين را به صلابه خواهد كشيد كه چرا چنين اتفاقى افتاده است، ولى اگر ميليون‏ها ايرانى سى سال بعد از انقلاب برق يا امكانات اوليه نداشته باشند، حتى در صفحه حوادث روزنامه‏ها هم ضريب نمى‏گيرد. اگر ميليون‏ها ايرانى كمرشان زير بار فقر خم شود يا يا چهار دختر ايلامى بر اثر فقر خودسوزى كنند، نه رسانه ملى و نه روزنامه‏ها، نه اينترنت واكنش نشان نمى‏دهند ولى اگر آقاى ايكس از نيمكت‏نشينى در تيم مثلا فولاد اهواز ناراحت باشد، آقاى ضرغامى به ميدان مى‏آيد و مى‏گويد مگر من مرده‏ام كه تو اين درد و رنج بزرگ را تحمل كنى، من بهترين برنامه‏سازان و بهترين وقت رسانه ملى را اختصاص مى‏دهم كه طى چندين برنامه به اين قصه بپردازند و اين را تبديل به يك مساله ملى مى‏كنم تا اين بار غم را از دوشت بردارم!
وقتى مردم، ايران را در اين رسانه تماشا مى‏كنند، چه برداشتى خواهند داشت؟ يك سوم مردم ايران در روستاها زندگى مى‏كنند و اينها در نظام رسانه‏اى ما ناپديد هستند و انكار مى‏شوند. مثلا تلويزيون مى‏خواهد از روز انتخابات گزارش بدهد فقط دوربين از مسجد لرزاده، حسينيه ارشاد و بالعكس و به شخص بيننده چنين تصويرى از ايران و واقعيت آن روز كشور به وى القا مى‏شود. وقتى كه رسانه‏اى همچون صندوق راى كه رسانه‏اى بى‏ادب است و حرمت ارباب رسانه و سرمايه‏داران حاكم بر رسانه را نگه نمى‏دارد، از او يك تصوير ديگر از ايران مى‏دهد با تصوير رسانه‏اى مثل صدا و سيما و روزنامه‏هاى ما متضاد است.

نظام نامتوازن رسانه‏اى
شخص با خود مى‏گويد من وقتى پاى برنامه‏هاى صدا و سيما مى‏نشينم، هر آنچه كه مى‏بينم يا قريب به اتفاق آن سبك زندگى‏اى است كه در فاصله ميدان ولى عصر تا تجريش وجود دارد، همين طور سريالها، برنامه‏ها، اخبار شما همه مربوط به آن سبك زندگى است، به يك دفعه اين بيست و چهار ميليون نفر از كجا پيدا شدند؟ چرا رسانه جمهورى اسلامى اينها را به من نشان نداده است؟ مگر چنين آدمهايى در ايران وجود دارند؟ اين دو تصوير، تضاد ايجاد مى‏كند، آن هم به اين دليل كه رسانه‏ها و نظام رسانه‏اى جمهورى اسلامى، چه دولتى و چه خصوصى توسط يك طبقه خاص اداره مى‏شود، آن هم يك طبقه خاص به نام طبقه مرفه بى‏درد. قاعدتا اين تصوير ايجاد توهم مى‏كند و همين طور سالها به تدريج ادامه مى‏يابد، بعد شما مى‏خواهيد يك دفعه در برابر تصويرى كه صندوق راى از ايران واقعى نشان مى‏دهد، به راحتى تسليم شوند و آن را قبول كنند، در حالى كه خودتان قبل از اين يا آن بيست و چهار ميليون را يعنى اقشار محروم و مستضعف را انكار كرده‏ايد يا اينكه به آنها گفته‏ايد كه اگر باشند هم اهميتى ندارند. خود صداو سيما مگر اينها را آدم‏هاى درجه دو و بى‏اهميت نكرده است؟ و نگفته كه اينها كسانى هستند كه اگر زير بار فقر له بشوند، به سراغ آنها نمى‏روم، چون درجه دو هستند. من بايد بروم دنبال آن جوان سرمايه‏دارى كه با بيست سال سن قرارداد سيصد، چهارصد ميليون در سال مى‏بندد كه در فلان تيم دولتى بازى كند و بايد به دنبال منافع او باشم، آدم‏هاى ديگر كه ارزش اعتنا ندارند. وقتى اين چنين تفكرى حاكم باشد، آن شخص فكر مى‏كند: اينها كه آن‏قدر آدم‏هاى بى‏ارزشى بودند كه اگر مى‏مردند هم تو خبر آنان را نبايد منعكس كنى، آن وقت آيا حق دارند بيايند تكليف سياست مملكت را مشخص كنند؟!

سيگنالهاى خطرناك
اين همان عدالت نامتوازن است كه در حوزه عمران و جاده‏سازى و بيل و كلنگ به عدالت معتقد است و در حوزه رسانه به عدالت اهتمامى ندارد. وقتى كه چنين باشد آقاى احمدى نژاد هم با فلان سوپراستار سينمايى وقت مى‏گذارد تا درد دل‏هاى او را بشنود. آقاى احمدى نژاد! تا به حال با چند هنرمند حزب‏اللهى نشسته‏اى و درد دل‏هاى آنها را گوش كرده‏اى؟! اين بى‏عدالتى و جا به جا كردن حساسيت‏هاست. چقدر راجع به وضعيت نابسامان فرهنگ و رسانه و هنر در دولت شما به شما تذكر داده شد؟ چرا بى‏اعتنايى كردى؟ امروز هم كه شاهد چنين ملاقات‏هايى هستيم. اين سيگنالهاى خطرناكى است. آقاى رئيس جمهور برود درد دل را از آن كسانى بشنود كه سالهاست مناسبات فاسد در مديريت فرهنگى در خيلى از دستگاهها آنها را خانه‏نشين كرده است. كسانى كه مى‏خواهند براى منافع و آرمان‏هاى انقلاب كار كنند و فسادى كه در فضاى مديريت فرهنگى ما وجود دارد، اجازه ظهور و بروز به آنان نمى‏دهد.

نظام رسانه‏اى و فقر نهادينه شده
اگر ما معتقديم كه بايد با فقر مبارزه كرد، فرمود: «لافقر كالجهل» هيچ فقرى مثل جهل نيست. يك بخش جدى از كسانى كه وارد بازى‏هاى بعد از انتخابات شدند، جاهل هستند. يعنى آن نظام فاسد رسانه‏اى، فقر اطلاعات را در آنها نهادينه كرده است. و واقعا فكر مى‏كنند فقط خودشان وجود دارند و خودشان اهميت دارند. بدين ترتيب ميليون‏ها آدم هم اگر مخالف او باشند به آنها بى‏اعتنا خواهد بود.آقاى رئيس جمهور برنامه شما جهت مبارزه با اين فقر چيست؟ و آن چيزى كه موضوع را تشديد مى‏كند اين است كه طبقات زياده خواه و فرادست كه مغلوب جمهوريت نظام شده‏اند، امروز به صحنه آمده‏اند تا اوضاع را به ماقبل برگردانند؛ چرا كه اينها مى‏گويند اولا نبايد اين عدم توازن رسانه‏اى به هم بخورد، و همچنان بى‏توازنى و بى‏تعادلى بايد وجود داشته باشد بيست درصد جمعيت بايد هشتاد، نود درصد رسانه‏ها را در اختيار داشته باشند و سبك زندگى آنها را تبليغ كنند. اينها در صدا و سيما به طور كامل حاكم هستند و مى‏گويند ما خبر راهپيمايى 22 بهمن و روز قدس را نشان مى‏دهيم، پس انقلابى هستيم. كجاى صدا و سيما انقلابى است؟ كجاى اين صدا و سيما ارزشى است؟ مگر ارزش به چه معناست؟

جابجايى نيازهاى حقيقى با نيازهاى كاذب
تجملگرايى فقط اين نيست كه خانه‏هاى آنچنانى با اثاثيه آنچنانى و اتومبيل‏هاى آنچنانى نشان بدهيد، بلكه تجملگرايى يعنى اينكه نيازهاى كاذب را به نيازهاى ضرورى تبديل كنيم و نياز كاذب را به گونه‏اى نشان دهيم كه تصور شود اين نياز مهم و حياتى است. مخاطب فكر كند اگر فلان مدل يخچال يا مبل را نداشت چيزى كم دارد و عقب افتاده است.
وقتى چنين شود كم كم كسى كه پاى اين رسانه نشسته است نياز كاذب براى وى به نياز حقيقى تبديل مى‏شود. تلويزيون خبر مى‏دهد كه نتيجه بازى آخن با شالكه تادقيقه 45 اين است. اين كه دو تيم در فلان شهر آلمان مسابقه مى‏دهند و ما لحظه به لحظه اين بازى را براى يك ملت انقلابى مسلمان كه هزاران كيلومتر اين طرف‏تر هستند خبر مى‏دهيم، اين يك كار ضد ارزشى است كه نياز غير واقعى را به نياز جدى تبديل مى‏كنيد، كه شخص فكر كند اگر از نتيجه اين بازى تا دقيقه 45 مطلع نباشد يك چيزى كم دارد و اين هم نوعى تجملگرايى است. آن هم در شرايطى كه بسيارى از مسائل مهمتر در كشور وجود دارد كه بازتاب نمى‏دهيد و حاضر نيستيد حتى خبرش را اعلام كنيد، از جمله اختلاس‏ها و خبرهاى منفى. البته اين را هم توقع نداريم،چرا كه به قول شما سياه‏نمايى مى‏شود، اما چرا سفيد نمايى نمى‏كنيد؟! هر سال صدها گروه دانشجوى حزب‏اللهى در اقصى نقاط كشور اردوهاى جهادى برگزار مى‏كنند، مثلا سى، چهل نفر دانشجو از دانشگاه اميركبير، صنعتى شريف، امام صادق(ع) و جاهاى ديگر راه مى‏افتند و به فلان روستاى شهرستان نهبندان، يا فلان روستاى ياسوج مى‏روند و يك ماه يا كمتر و بيشتر كار عمرانى انجام مى‏دهند. چه كسى تا به حال ديده است حتى يك بار صدا و سيماى جمهورى اسلامى اين موضوع را در اخبار خود منعكس كند يا تيتر يك بخش خبرى مربوط به اين خبر باشد. اين كارها ضريب داده نمى‏شود تصويرى كه طبقه فرادست،اشرافى، رفاه‏طلب پررو از ايران ارائه مى‏دهند كه مثلا جوان‏ها همگى به دنبال فسق و فجور هستند، همان بايد نمايش داده شود. نبايد اين همه حركت‏هاى مثبتى كه در جامعه وجود دارد نمايش داده شود، اين همه جوان فعال، پرنشاط، باانگيزه، مخلص و بااراده بايد حذف شوند و نبايد در فضاى كشور ضريب بگيرند؛ چرا؟! چون ممكن است آن موقع اتفاقات بدى بيفتد و مردم باورشان شود كه مى‏توان كشور را به‏سان سال 57 اداره كرد و اين براى بعضى‏ها خطرناك است.
اين همه ناشى از بى‏توازنى موجود در فضاى رسانه‏اى كشور است. اين موضع را يكبار ديگر هم گفته‏ام ولى متاسفانه هيچ گونه واكنشى نشان داده نشد. يك خانم هنرپيشه‏اى از صدا و سيما انتقاد كرده بود كه چرا در تيزر تبليغاتى فلان فيلم در صداو سيما سانسور شده است، شخص آقاى ضرغامى بلافاصله سراسيمه مصاحبه كرد كه من با اين كار شديدا برخورد كردم و مسئول را توبيخ كرده‏ام كه مثلا تو به چه حقى در تيزر فلان فيلم تبليغاتى اسم خانم فلانى را حذف كرده‏اى! اين‏گونه رئيس سازمان صدا و سيما خودش را موظف به پاسخگويى در برابر اقشار فرادست مى‏داند ولى بنده در همين جلسه گفتم كه صدا و سيما آمده يك فيلم صد در صد ضد انقلابى و در راستاى منافع آمريكا با بودجه هنگفت ساخته و پخش كرده و در دنيا منتشر مى‏كند، هيچ كس جواب به من نداد! اين فيلم به نام «444 روز» در تمسخر امام در شبكه پرس.تى‏وى. ساخته شده بود! از قرار معلوم براى آقاى ضرغامى اين چيزها اهميتى ندارد كه پاسخگوى آن باشد.

راهبرد و سياست فرعونى
استراتژى كه اشراف براى زير سوال بردن انتخابات و براى منكوب كردن نتيجه آن در دست گرفتند دقيقا استراتژى فرعون است. ويژگى فرعون اين بود كه قومش را خوار و خفيف مى‏كرد يعنى شهروند درجه دو و سه مى‏كرد و آنها از او اطاعت مى‏كردند. اين استضعاف را در وجود آنها نهادينه مى‏كرد كه آنها خودشان هم باورشان مى‏شد كه راست مى‏گويد. اينها چه در دوره قبل و چه در دوره بعد از انتخابات تلاش خودشان را به كار گرفتند كه اين استراتژى فرعونى را كه ناشى از تفرعن اينها و رهبرانشان است پيگيرى كنند. «استخف قومه فاطاعوه» يعنى از همان قبل از انتخابات شروع به فحاشى و تمسخره كردند، چه خود آن آقايى كه در تلويزيون فحاشى كرد و از رمال، كفبين و دروغگو و فلان همه را به آقاى احمدى‏نژاد نسبت داد. سياست فرعونى آنها چنين بود كه آنچنان جريان ضد اشرافيت را تحقير كنند كه مردم را منفعل كنند و بترسانند از اينكه اگر به چنين آقايى راى بدهيم ما هم متهم به بى‏سوادى مى‏شويم و اينكه آدم‏هاى پستى هستيم؛ چرا كه همه آدم‏هاى درجه اول و با شخصيت و اشرافى مخالف او هستند و در شعارهايشان هم آورده بودند «انسانم آرزوست» انگار اين طرف حيوان هستند.
اين وضعيت كماكان ادامه دارد، هر تهمت و دروغى را نسبت مى‏دهند و از موضع تفرعن با اكثريت جامعه برخورد مى‏كنند تا بتوانند با انواع و اقسام روش‏ها مقاومت روحى اينها را بشكنند. مى‏خواهند با اينكه اقليت هستند خودشان را اكثريت نشان دهند و چنين القا مى‏كنند كه نيروهاى ما كيفى هستند و يكى از آنها به ارزش ده نفر هستند و بدين ترتيب خودشان را همه بنمايانند، در صورتى كه اقليت هستند آن هم اقليت به معناى مطلق كلمه. و حتى نصف آن 13 ميليون نيستند؛ ولى مى‏گويند چون بى. بى.سى و صداى آمريكا، نتانياهو و شيمون پرز از ما حمايت مى‏كنند، بنابراين ما بايد يك سهم بالاترى در كشور داشته باشيم. وقتى كه اين همه قدرت داريم و مى‏توانيم فضاسازى كرده و دروغ را راست و راست را دروغ نشان بدهيم، چرا از اين قدرتمان استفاده نكنيم. آنچنان اين سياست فرعونى در وجودشان ريشه دوانيده است كه كسى كه مهمترين شعارش اين بوده كه مردم من آمده‏ام با دروغگويى و پرونده‏سازى مقابله كنم، خودش مظهر دروغگويى است و در مجلس ختم آدم زنده شركت مى‏كند. آقاى ميرحسين موسوى كسى است كه در مجلس ختم آدم زنده شركت كرده براى اينكه نظام را متهم كند و به اكثريت ملت دهن كجى و آن نفس متفرعن خودش را راضى كند. اين آدم امروز خودش را مظهر عقلانيت و خردورزى و مبارزه با دروغ مى‏داند! وقتى كه قضيه بدين بداهت است، وقتى كه فساد بدين بداهت است، چرا نمى‏شود به طور كامل با آن مقابله كرد. اين بديل همان خلاءها و نواقصى است كه از قبل داريم. ما اجازه داده‏ايم كه آن فساد در كشور نهادينه شود و توهم در اقشار خاص شكل بگيرد و ارزش مردم در جمهورى اسلامى، انكار شود و شهروند درجه يك و دو در اين مملكت درست كنند. رحمت خدا بر امام، آن حكيم بزرگ كه چقدر خوب فهميد كه جمهورى اسلامى نه يك كلمه كم و نه يك كلمه زياد.

دفاع مقام معظم رهبرى از جمهوريت نظام
متاسفانه عده‏اى در كشور اين جمله را فقط از يك زاويه مى‏نگرند و مى‏گويند امام در مقابل كسانى كه مى‏خواستند اسلاميت را از نظام بگيرند و جهت اثبات اسلاميت نظام اين جمله را فرمود. چنين نيست، بلكه جمهوريت نظام هم به اندازه اسلاميت آن مهم است. چون امام مى‏ديد كه هيچ تضمينى براى اسلاميت نظام بهتر از جمهوريت آن نيست، يعنى اگر شما مى‏خواهيد جمهورى اسلامى، اسلامى باقى بماند، بايد جمهورى باقى بماند و اكثريت مردم رأيشان در اين مملكت ارزش داشته باشد. ولى فقيه امروز به چه دليل آماج حملات اقشار مسرف و اشراف و نخبگان خاص قرار مى‏گيرد، فقط به اين خاطر كه پاى جمهوريت نظام ايستاده است. اينها حرفشان با حضرت آقا چه بود؟ اينها گفتند اين 24 ميليونى كه به كس ديگر راى دادند، پناهى جز تو ندارند، بيا با همديگر معامله كنيم و جمهوريت را وتو كن و انتخابات را ابطال كن! 24 ميليون آدم درجه 2 به چه دردى مى‏خورند، بيا به به و چه چه ما را بخر! نامه نوشتند، تظاهرات كردند، مصاحبه كردند، بيانيه دادند كه آقاى ولى فقيه بيا جمهوريت نظام را به كنارى بگذار،چه كار دارى به اينكه اكثريت به چه كسى راى داده است، اما رهبرى پاى جمهوريت ايستاد.
يكى روزى اينها تلاش كردند به بهانه جمهوريت، اسلاميت نظام را از بين ببرند و گفتند ما رأى آورديم پس بنابراين سكولاريزم بايد حاكم شود، ولى الان كاملا برعكس شده و مى‏خواهند با اسلاميت، جمهوريت را از بين ببرند، بدين ترتيب كه با الله‏اكبر، ياحسين، رنگ سبز، مراجع عظام و… مى‏خواهند جمهوريت را ابطال كنند. اين يعنى چه كه رأى من آقازاده با فلان آدم در فلان روستاى نهبندان يكى باشد؟! من پسر آيت‏الله فلانى يا پسر دكتر بهمانى هستم، من ماهى 10 ميليون تومان درآمد دارم، او نان خشك هم ندارد كه بخورد، چطور قبول كنم كه حق من و او يكى باشد؟ اين زبان حال امروز آنهاست.

ضرورت حفظ شأن و منزلت حضرت امام
اخيرا آقاى سيد حسن مصطفوى مشهور به خمينى با خانواده متهمين و مجرمين آشوبها جلسه مى‏گذارد. يك نفر در دانشگاه تهران به من گفت آقاى سيد حسن خمينى هم طرفدار فلانى است، گفتم منظورت از خمينى همان امامى نيست كه آمد و 2500 سال سلطنت و وليعهدى را در اين كشور سرنگون كرد و افتخارش اين بود كه من نظام سلطنتى را برانداختم، حال اسم او را شما مى‏خواهيد در اين جامعه ابزار وليعهدى كنيد؟ مگر آقاى سيد حسين خمينى امروز بزرگ خاندان خمينى نيست؟ 20 سال هم از «سيد حسن» بزرگتر است، پسر مرحوم آقا مصطفى هم است، چرا ايشان نبايد علمدار خانواده خمينى باشد؟ چون همان اوايل انقلاب هم سيدحسين كه امام اينقدر به او علاقه داشت و تنها پسر آقا مصطفى بود، يك مقدار كه خواست از خط ولايت خارج شود، امام آنچنان سرجايش نشاند كه سى سال است از گوشه خانه‏اش تكان نخورده است. حال مى‏خواهيد آن امام با آن قاطعيت را شما آبرويش را خرج خروج بر اكثريت ملت بكنيد! اين نتيجه توهماتى است كه در بعضى از آقايان شكل گرفته است. هر كسى تا موقعى كه به آرمان و خط مشى امام وفادار بود، ما مخلص او هستيم.

اشتباه محاسباتى برخى آقايان
بايد امروز اين آقايان را دعوت كرد كه سر جاى خودشان بنشينند. بايد اكثريت ملت را به اينها نشان داد و از اشتباه محاسبه درآورد، در قرآن بارها و بارها تذكر داده شد كه در همه امور دچار اشتباه محاسباتى نشويم، از امور آخرتى تا طبيعى.اينها را بايد چگونه از اشتباه محاسبه درآورد «ايحسب انّ ماله أخلده» اينها فكر مى‏كنند چون مال دارند پس برتر هستند.» بايد همان اتفاقى كه اول انقلاب افتاد، دوباره اتفاق بيفتد. امام وارد كشور شده و انقلاب به پيروزى رسيده بود، مردم آرمان خودشان را ابراز كرده و به امام دلبسته بودند و به دنبال ايجاد يك جامعه دينى عادلانه بودند. يك قشر عظيم نخبه در مقابل مردم ايستادند و حاضر نشدند با امام و امت همراهى كنند. از همه قشرى هم بودند از چهره‏هاى حوزه‏اى تا حد مرجعيت، چهره‏هاى باسابقه مبارزاتى، همسر شهيد، دختر شهيد هم داشتند كه از آن جمله مسعود رجوى بود كه اولين همسر شهيد معروف انقلاب بود. همسرش اشرف ربيعى قبل از انقلاب كشته شده بود. همه اينها را انقلاب تجربه كرده است كه اينها حالا مى‏خواهند همسر شهيد به صحنه بياورند يا افراد باسابقه مبارزاتى به ميدان بياورند، بايد از آن تجربيات درس گرفت و آن تجربيات منتقل شود.

روش‏هاى مغتنم اسلام و انقلاب اينكه فكر كنيم انقلاب به آسانى و فقط با اسلحه حفظ شد، خطاست، بلكه انقلاب ما انقلابى فرهنگى و يك نهضت عظيم فرهنگى بود كه در بين توده‏هاى مردم شكل گرفت. مردم گفتند امام نخبه‏ها تو را تنها گذاشتند، هنرمندان مشهور دوران شاه تو را تنها گذاشتند و حاضر نيستند با انقلاب تو همراهى كنند، ما كه هستيم. كلى جوانهاى نورس، خوش‏فكر و با انگيزه وارد شدند و بدنه هنرى انقلاب را ساختند، آن هم قوى‏تر از بدنه هنر روشنفكرى و در حوزه‏هاى مختلف از شعر تا موسيقى، تئاتر و ادبيات و غيره. خدا رحمت كند مرحوم قيصر امين‏پور را يك جوانى بود از گتوند خوزستان، همين‏طور مرحوم سلمان هراتى يك جوان از روستاهاى تنكابن، اينها آمدند و قوى‏ترين كارهاى هنرى را در مقابل جريان روشنفكرى و نخبگانى كه مقابل امام و امت و اكثريت عدالتخواه ايستاده بودند، ايجاد كردند. امروز ما محتاج به چنين كسانى هستيم. اين نخبگانى كه در اين انتخابات تجربه كرديم، امتحان خودشان را دادند و نمره‏هايشان مشخص شد.

نقش سكوت نخبگان در فتنه
نبايد معطل كسى بمانيم چون هر كس كه مى‏خواست بيايد تا حالا آمده است. رهبرى وسط ميدان ايستاده و فرياد هل من ناصرش بلند است، حضرات به حجره‏هاى خودشان رفته و درها را بسته‏اند و «كن فى الفتنه كابن اللبون» مى‏خوانند. مقام معظم رهبرى در ديدار اخير خبرگان محكم توى دهن اينها كوبيد. اينها با حديث اميرالمؤمنين به جنگ ولايت آمده‏اند. آقا اين حربه را از دستشان گرفت و در جواب آنان فرمود، حضرت اميرالمؤمنين فرمودند در فتنه‏ها سوارى ندهيد مثل شتر نر دو ساله باشيد كه نه پشتى دارد كه روى آن سوار شوند نه شيرى مى‏دهد كه آن را بدوشند. اجازه ندهيد كه فتنه‏گران از شما استفاده كنند، ولى اين به معنى كنار گود نشستن و گوشه‏نشينى و كناره‏گيرى نيست، بلكه به معناى اين است كه با سكوتتان به فتنه‏گران ميدان ندهيد. چه بسيار نخبگانى كه ما از اينها انتظارها داشتيم و پاى جلسات اينها نشسته بوديم، براى ما انقلاب را تبيين كرده بودند، و براى ما فتنه را تشريح كرده بودند ولى خودشان در اين فتنه سوارى دادند، آن هم چه سوارى دادنى! به شيمون‏پرز، نتانياهو سوارى دادند و گفتند آقاى آمريكا، انگليس، اسراييل! بيا كه خوب شترى گيرت آمده است. «احسب الناس ان يتركوا ان يقولوا امنا و هم لايفتنون و لقد فتنا الذين من قبلهم نليعلمن الله الذين صدقوا و ليعلمن الكاذبين» خداوند مى‏فرمايد فكر كرديد من با شماها قرابت خاصى دارم كه با پيشينيان شما نداشتم. بقيه هم انسان بودند و آنها را آزمايش كردم، شما كه با آنها فرقى نداريد، شما فكر كرديد امتحانات الهى فقط يك بار است… آقايان نخبگانى كه گوشه‏اى نشستيد و به فرياد هل من ناصر ولى زمان بى‏اعتنايى كرديد و حداكثر خدمتى كه كرديد اين بود كه سكوت كرديد، بخل ورزيديد از آنچه كه خدا به شما داده بود كه بياييد در ميدان خرج كنيد.فكر نكنيد كه رستيد و منفعت برديد، خداوند مى‏فرمايد اين را روز قيامت مثل طوقى به گردنتان مى‏اندازيم و مايه آبروريزى برايتان خواهيم كرد. نفس شما، شما را بازى داد و از ورود در اين ميدان منصرف كرد. ميدان فتنه آن ميدانى است كه چه بسا شهداى ما آرزو مى‏كنند در اين ميدان‏ها حضور مى‏داشتند و از امتحان موفق بيرون مى‏آمدند. امروز بايد گوشمان را به پيام بشارتى كه شهدا از بهشت براى ما مى‏فرستند باز كنيم و اگر نمى‏شنويم بايد فكرى به حال گوشهاى دلمان كنيم. پيام شهدا اين است كه اين راه راهى نيست كه در آن خوفى يا غمى وجود داشته باشد، نترسيد و غمگين و افسرده هم نشويد. براى مقابله با فتنه بايد به پيام بشارت شهدا گوش جان سپرد و با اميد و بدون كوچكترين ذره‏اى تزلزل و انفعال وارد ميدان شد و به انگشت اشاره ولايت فقيه نگاه كرد و محكم و صريح حرف زد و موضع‏گيرى كرد. امروز اسلام واقعى در مقابل اسلام رنگ، قرار گرفته است به قول شاعر: «به رنگ آمده دشمن /اگر به جنگ نبرد» اسلام سرمايه‏دارى، التقاطى و سلطنتى همگى با هم جمع شده‏اند و عليه اسلام ناب ائتلاف كرده‏اند همان كه محور آن عدالت‏خواهى است. اين خط و پرچم را بايد محكم نگه داشت و روى آن آسيب‏شناسى دقيق داشت و هر كسى در هر حدى و هر جايى كه هست با هر توانى كه دارد، بايد به ميدان بياوريد. اگر چنين شد اين فتنه هم به راحتى تمام خواهد شد و بايد به فكر امتحانات بعدى باشيم و اگر ما اهمال و سستى و بى‏بصيرتى به خرج داديم و مذبذب بوديم و شكر نعمت اسلام ناب را به جا نياورديم، «لئن شكرتم لازيدنّكم و لئن كفرتم انّ عذابى لشديد».

وطن یعنی حیا کن فتنه سبز!

وطن را ساده بنمودی تو معنی

چنین اندر کلامت هست معنی

وطن یعنی غم جانانه داری

اگر پائین شهرت خانه داری!

وطن یعنی که دشمن قتنه دارد

میان جمع سبزی رخنه دارد!

وطن یعنی حیا کن فتنه سبز

مساز از میهنم ویرانه سبز

وطن گفتی و دردم تازه کردی

میان خواب خود خمیازه کردی

وطن تنها همین یک شهرتان نیست

طفیلی از بر تهرانتان نیست

وطن تبریز و شوش و زاهدان است

عیار و ارزشش بر ما عیان است

وطن شیراز و یزد و اصفهان است

نگین سرخ و جاوید جهان است

وطن در نزد ما با دین عجین شد

سرافراز و عزیز و بهترین شد

وطن یعنی عرب ها ترکمن ها

طلوع لاله در دشت و دمن ها

وطن سرخ و سپید و سبز و زیبا

لر و کرد و بلوچ و آذری ها

وطن یعنی تمام ملت ما

شکوه و قدرتش از همت ما

وطن یعنی ابوسینا و سعدی

ولی نایب بر حق مهدی(عج)

وطن یعنی حیا کن فتنه سبز

مساز از میهنم ویرانه سبز

شكوائيه از مشوقين به قانون گريزي

فریادستان: سایت خبری موج قانون متن شکواییه ای را علیه یکی از سران اغتشاشات ماه های اخیر در سایت خود قرار داده است، این شکواییه به شرح زیر است:

بسمه تعالي
حضرت امام خميني (رحمه الله عليه) حفظ نظام اوجب واجبات است.

جناب آقاي محسنی اژه ای
دادستان محترم کل کشور
سلام عليكم
با احترام ، اينجانب ، از نامزد خاص دهمين دوره ي انتخابات رياست جمهوري
آقاي مير حسين موسوي خامنه كه به طرق مختلف : اعم از حضور فعال ، صدور بيانه ، سخنراني و … ، باعث تشويق افراد به اردو كشي خياباني و نتيجتا آشوب شورش ، تخريب اموال عمومي و خصوصي ، مجروح كردن و كشتن هموطنان بي گناه ،‌بر هم زدن امنيت عمومي خصوصا مزاحمت هاي دير هنگام شبانه ، افترا و توهين و هتك حرمت اشخاص حقيقي و حقوقي و مسئولين ،‌اخلال در نظم ، آسايش و عمومي ، ايراد خدشه بر حيثيت نظام در سطح بين الملل ، ممانعت از كسب و كار مغازه داران خيابان ها به جهت ايجاد رعب، خوف وحشت و اصرار بر استمرار آن ، آتش افروزي ، اتلاف اموال عمومي و خصوصي شده اند، همچنين از طراحان و فرماندهان پشت صحنه راهپيمايي ها و تجمعات و اقدامات غير قانوني و خشونت آميز و ضد مردمي كه به بهانه ي تقلب در انتخابات و تمكين نكردن به قانون ، پس از انتخابات حماسه بزرگ 22 خرداد ، از تاريخ 23/3/1388 لغايت تاريخ امضاي اين شكايت نامه در سطح وسيع ، گسترده و حجيم به راه انداختند مستندا به مواد 498، 610،609،698،618، 186،187،687،689،203،208،615،675 قانون مجازات اسلامي و ساير قوانين و مقررات مربوط به موضوع ،‌شكايات دارم . خواهشمند است نسبت به تعقيب كيفري متخلفين و قانون شكنان آشوبگر و معرفي آنها و احقاق حقوق از دست رفته ي اينجانب ، دستور عاجل صادر فرماييد.

تشنج در دانشگاه نشد، برويد سراغ معلمان

راديو فردا- ارگان رسمي سازمان سيا- پس از ناكامي پروژه تشنج در دانشگاه ها، سراغ پروژه معلمان رفت.

سايت راديو فردا طي چند تحليل و گزارش به گفت وگو با چند تن از اعضاي گروه پوششي «كانون صنفي معلمان» كه در برخي تجمعات ضد انقلابي سال هاي گذشته بازداشت شده اند پرداخت و در پوشش مسائل صنفي معلمان و مشكلات آموزش و پرورش، طبق معمول به پروژه هاي ضد انقلابي سازمان متبوع خود پرداخت.

ارگان سازمان سيا، مقدمه دو تحليل و گزارش خود را به گزارش روزنامه شبه اقتصادي «سرمايه» اختصاص داد. سرمايه به مدير مسئولي عبده تبريزي (رئيس سازمان بورس در دولت خاتمي) منتشر مي شود و سردبير آن سعيد ليلاز به خاطر ايفاي نقش در آشوب اخير دربازداشت به سر مي برد. حسين رسام تحليل گر ارشد سفارت انگليس در دادگاه از سعيد ليلاز ، ابطحي و عطريانفر به عنوان كساني كه طي چند سال گذشته از طريق مراوده با آنها به جمع آوري اطلاعات پرداخته ياد كرد.

راديو فردا پس از استناد به گزارش روزنامه سرمايه، به گفتگو با اعضاي گروهك كانون صنفي (علي اكبر-ب و علي -پ) پرداخت. اين دو نفر پس از اشاره به مسائل صنفي و معيشتي معلمان، وارد موضوع آشوب هاي پس از انتخابات شدند. علي اكبر-ب با بيان اينكه به آينده خوش بين نيست، به وزير كشور حمله كرد و سپس ادعا كرد آزادي وجود ندارد و اگر قرار است اوضاع درست شود، بايد انتخابات آزاد وجود داشته باشد! راديو فردا براي گفت وگو با نامبرده تيتر «اميدي به بهبود وضعيت معلمان نيست» را برگزيد.

گفتني است برخي از اعضاي گروهك ياد شده همزمان با چند حزب افراطي مدعي اصلاحات و گروهك هاي چپ نماي مقيم خارج ارتباط ارگانيك دارند و از مسائل صنفي فرهنگيان صرفاً به عنوان طعمه فريب و جذب نيرو استفاده مي كنند. اين در حالي است كه مسائل صنفي و معيشتي فرهنگيان در دولت همسو با افراطيون، كاملاً در حاشيه قرار داشت و با شكل گيري دولت عدالتخواه، مسائل صنفي مذكور با اهتمام و جديت به مراتب بيشتري پيگيري شده است.

خاتمی! شعر مرا پس بده

مرتضي اميري اسفندقه شاعر کشورمان که سال 76 شعري به خاتمي رئيس جمهوروقت تقديم کرده بود با اتفاقات بعد از انتخابات خرداد 88 با سرودن قطعه اي، شعرخود را پس گرفت.

به گزارش ايرنا ، اميري اسفندقه در مقدمه اين قطعه آورده است:
جواب غزلي که خرداد 76 براي خاتمي سروده بودم ، گفت:
تا بدانستمي زدشمن دوست
زندگاني دوبار بايستي
اين قطعه «شعر قطعه واره 7 » اين شاعر است که اينگونه آغاز مي شود:
خاتمي را به فصاحت غزلي گفتم ناب
که نشانش همه جا و به همه کس بدهد
قيدکردم :نه توشاهي و نه ما شاعر مدح
تا مبادا صله ام جامه اطلس بدهد
کرده بودم به غزل يک دو کَرَت بيدارش
نکند تکيه به او هرکس و ناکس بدهد
ديده بانِ شرف و شوکت ايران باشد
خبراز فتنه ي اين سقفِ مُقرنس بدهد
دشمنان را به حوادث ،چه صعود و چه نزول
نه مقدس بدهد فيض و نه اقدس بدهد
نقش ايمان و وطن در نظرش باشد پاک
سرو جان برسرِ اين نقش مقدس بدهد
نه که بيگانه شو با وطن و حرمت دين
تاي تقوا بگذارد به زنان دس بدهد
دست دادن به غزالان نه گناهي ست بزرگ
دست ترسم بدهد پا و به کرکس بدهد
نوجوانان وطن را به خيابان بکشد
هديشان مخمصه در مخمصه محبس بدهد
طبع من از غزل گفته پشيمان شده است
برسانيد به او: شعر مرا پس بدهد

کر و گنگ و کورند و از ضلالت خود بازنمیگردند

نگارخانه:

یادداشت هنرمند: منو ببخشید، ولی پس از آشکار شدن تلاش برای یه انقلاب مخملی بوسیله بیگانگان و پافشاری بعضی از طرفداران سبز دیدم که یه کار مفهومی با آیات وحی، شاید بتونه راه مستقیم رو نشون بده. منظورم از این کار سیاسی نیست ، نشان دادن اینه که، پافشاری روی این مسئله دل دشمنانو شاد میکنه. منظورم از این طرح اغتشاش گران و مزدورانن که در لباس سبز پنهان شدند و کوس اغتشاش و مخالفت میزنند. یا علی

گزارشی از سخنرانی دکتر جواد لاریجانی در دانشگاه شریف + فیلم

فریادستان به نقل از حدیث نفس: بعد از ظهر یکی از دوستان دانشگاه شریفی پیامک زده بود که «به حول و قوه الهی در برنامه امروز جواد لاریجانی، هواداران موسوی در دانشگاه شکست سنگینی را متحمل شدند و عده زیادی با شعار «منافق واقعی، موسوی و خاتمی» به بیرون مشایعت شده، سالن هم پر ماند!». جواب داده بودم «اگر گزارش و عکس و فیلمش را در اینترنت منتشر نکنید، شب که چک میل کنی، می بینی که شکست سنگینی متحمل شده ایم!».

*** خبر سایت های مخالف :(عکس جعلی زیر را به عنوان عکس خبرشان زده بودند!)

خبرنگار آژانس ايران خبر , تهران دانشگاه شريف : ساعت 1400 لاريجاني وارد سالن دانشگاه شريف شد دانشجويان شروع به هو كردن وي كردند , دانشجويان شعار دادند
دانشجو ميميرد ذلت نمي پذيرد و بعد همه دانشجويان سالن را ترك كردند . دربيرون محوطه دانشجويان غيور درحال شعاردادن هستند .آنها يك صدا فرياد ميزنند : مرگ بر ديكتاتور دولت كودتا استعفا استعفا لازم به ذكر است كه تعداد بسيجي ها درداخل سالن 50 نفر بود .تعداد دانشجويان كه دربيرون محوطه در حال شعار دادن هستند در حال افزايش است.

——————————————-

امروز یکشنبه مورخ 12/7/88 سالن اجتماعات دانشگاه شریف با شعارهای مرگ بر دیکتاتور دانشجویان بدلیل حضور جواد لاریجانی به تشنج کشیده شد. این در حالی است که بسیج با حمل پوسترهای خامنه ای در اقدامی خشونت آمیز به دانشجویان یورش برده و اعتراض دانشجویان به خارج از سالن دانشگاه کشیده شده است. ——————————————-

به گزارش موج سبز آزادی، دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف با شعارهای مرگ بر دیکتاتور به استقبال تئوریسین هتاک حامی کودتا رفتند و سپس با خروج از سالن اجتماعات در مقابل این محل به سر دادن شعارهایی در اعتراض به وی پرداختند. امروز محمدجواد لاریجانی در حالی در جمع دانشجویان دانشگاه شریف حاضر شد که سالن از صدای هو کردن دانشجویان به لرزه در آمده بود و دانشجویان بسیجی در اقدامی غیرمنتظره و در حالی که هیچ ابزاری برای ساکت نمودن خیل معترضین نداشتند شروع به دست زدن کردند. ——————————————-

در پی برنامه سخنرانی ای که بسیح دانشجویی دانشگاه شریف با حضور محمد جواد لاریجانی در سالن جابربن حیان برگزار کرده بود دانشجویان معترض، اعتراض خود را نسبت به حضور وی در این دانشگاه با سر دادن شعارهایی ابراز کردند. به گزارش خبرنگار بامدادخبر، با شروع سخنرانی لاریجانی دانشجویان معترض که بیش از نیمی از جمعیت حاضر در سالن را تشکیل می دادند شعارهایی هم چون «دولت کودتا استعفا استعفا»، «مرگ بر دیکتاتور» و «یا حسین میرحسین» سر دادند و به نشانه اعتراض سالن سخنرانی را ترک کردند.

*** فیلم های مخالفین را از اینجا می توانید دانلود کنید:

فیلم 1 ،فیلم 2، فیلم 3

فیلم هایی که از دوستان گرفتم را هم از اینجا:

فیلم 1،  فیلم 2،  فیلم 3

صحبت های دکتر جواد لاریجانی:

موسوي كودتا را انجام داد اما ناكام ماند

گزارش برنانیوز از حواشی:

اين صد نفر کذايي / «ياران ميرحسين» با هو کردن هم راه به جايي نبردند!